سهشنبه، بهمن ۲۹، ۱۳۸۷
یک نجوا
ویرانه باخته دیوانه ای
مُشت کوله می کشیم
هر راه
خشمپُشته کوهواره اندوه
آه
نسل از پی نسل
خونزار کشانیم
خاوران خاک
خرمن هرمیدان آمدن
.
۱ نظر:
زری
۱ اسفند ۱۳۸۷ ساعت ۰:۲۲
چقدر غم وغصه توی شعرهایت هست برار !! یک کمی شعرهای شاد بنویس . دل آدم میگرد آخر !! تی قوربان
پاسخ دادن
حذف
پاسخها
پاسخ دادن
افزودن نظر
بارگیری بیشتر...
‹
›
صفحهٔ اصلی
مشاهده نسخه وب
چقدر غم وغصه توی شعرهایت هست برار !! یک کمی شعرهای شاد بنویس . دل آدم میگرد آخر !! تی قوربان
پاسخ دادنحذف