چهارشنبه، آبان ۱۷، ۱۳۹۱

hi Gil- یک گفتگوی تلفنی- گیل آوایی


 یک گفتگو تلفنی
گیل آوایی
چهار شنبه، 2012/11/07/17آبانماه 1391

Hi Gil
Hi
My wife has a performance today, we like you to be there
I can't
Why?
It is difficult to explain. You cant get it
Try me
Wel. How to say when a mother 14 months can not find her son in which jail is being kept! When a lawyer defending the right of children is being jailed and do hunger strike because her kids are being denied to visit their mom when a young man who is the only source of income for the family has been executed just because writing in a weblog! How can be in a mood to see the performance of your wife!
Ha!!!!!!!!!??????


های گیل
های
همسرم برنامه ای اجرا می کند که مایلیم تو هم باشی
نمی توانم
چرا؟
شرحش مشکل است. نمی توانی دریابی
امتحان کن
خوب چطور بگویم. وقتی مادری 14 ماه نمی تواند فرزندش را بیابد که در کدام زندان است وقتی وکیل مدافع حقوق کودکان را زندانی می کنند و اعتصاب غذا می کند چون از ملاقات فرزندانش که مادرشان را ببینند جلوگیری می کنند وقتی مرد جوانی که تنها نان آور خانواده اش است بخاطر اینکه در وبلاگ نوشته است، اعدامش می کنند! چطور می توانم در حال و هوایی باشم که اجرای برنامه همسرت را ببینم!
ها!!!!!!!!!!؟؟؟؟

سه‌شنبه، آبان ۱۶، ۱۳۹۱

چه کنم قرار بردی ندهی به دل قراری - گیل آوایی

1 نوامبر2012

چه کنم قرار بردی ندهی به دل قراری
نه سرِ قرار آیی نه سرِ قرار داری

نه گذر کنی ز راهی نه به کس رخی نمایی
نه دمی به سویم آیی نه سری زنی به یاری

نکند زیاد بردی، منم آن شرارِ مستت
که به کوی تو نشستم نه بری دهی نه باری

به نسیم گفتم اما خبری زتو نیامد
دل من به ناله گوید چه غمی، چه روزگاری

دل بی قرار گرید زشبان بی تو بودن
شده ای هوار جانم چه غمی به دل گذاری!

چو خیال می ربایی دل بی قرار ما را
به نوای دل نشانی، نی وُ ناله، زخمه تاری

تو غمی، غمی که خواهم به هوار دیلمانی
که به شور نغمه آری چو پیاله ام شراری

صنما تو می ندانی که به تنگ آمدم من
چه بگویمت که آیی برِ من به غمگساری

دوشنبه، آبان ۱۵، ۱۳۹۱

یار بیگانه شد وُ چون وُ چرا را تو بخوان! - گیل آوایی

نوامبر2012
 یار بیگانه شد وُ چون وُ چرا را تو بخوان!
قصه دلشدنِ ما، غمِ ما را تو بخوان

ما شکستیم چو جام وُ دلِ دلداری نیست
گر به شب، چله گزیدیم، نوارا تو بخوان

ما در این دشتِ بلا، دلشده وُ حیرانیم
سرِ سودایی ما، حالِ سماء را تو بخوان

روزگاری دلِ ما نازِ دلِ یاری داشت
بی بها گشته جفاییم، جفا را تو بخوان

شب و روزِ دگری قسمت ما شد اما
گر ترا قسمت ما گشت وفا را تو بخوان

ما به ویرانی خویشیم چو آهی بر جام
دل ما در دل آن یارِ بلا را تو بخوان

بخت ما یار نبود، یار گریزان شد وُ لیک
در نگاهش شررِ مهر و صفا را تو بخوان

داد از این چرخ، نچرخید به کام دل ما
گر به کام دگری هست خدارا تو بخوان

جمعه، آبان ۱۲، ۱۳۹۱

آتش افشانی ما، باده به یاری آمد - گیل آوایی


سی و یکم اکتبر2012 
آتش افشانی ما، باده به یاری آمد
نای نی بود، پی اش زخمه تاری آمد

شور مستانه ما را چوشب از ماه شنید
شهد مستانه ما را به هواری آمد

دل هوایی شد و با باده غم از یاری گفت
زآنکه هر پرده آهی به خماری آمد

راز دل بود شب ما که فغانم می رفت
به ره یار که زلفش به نگاری آمد

آه از چشم سیه کز دل جامم می سود
سِحر مستانه شبان را به دماری آمد

ای هم آواز دل ما که غمِ یارت نیست
بین ز هر پرده سازی دمِ زاری آمد

آنچه با راز دل از شب به فغانی می رفت
بخیال خوش ما زُلف نگاری آمد

جام در دست وُ سبو در بر و نای و تاری
ای خوش آن دم که به دل ساحت یاری آمد

شب است وُ دل به هوای دیار می گرید - گیل آوایی

سوم نوامبر2012
 شب است وُ دل به هوای دیار می گرید
کجا شوم که دل از روزگار می گرید

به آه می شکند بغض غم که دور از یار
خیال پر دهد وُ زارِ زار می گرید

هوای هیچ بسر نیست جز هوای دیار
قرار نیست دلم بی قرار می گرید

دگر نه باده فروشوید اشک و زاری را
نه زخمه های دل انگیز، تار می گرید

ز هر بهانه به نام وطن هوار شود
خدای را که دل از این هوار می گرید

نگاه ماتِ مرا آهِ دل بگیراند
غریب خسته زغربت خمارمی گرید

وطن اسیر وُ همه سربدار زندانند
اسارتی ست به هر جا که یار می گرید

ندارد این دل غمگین امید دستِ قضا
گشایشی بشود هر که زار می گرید

هزار شوق که سبزانه ره گشاید، آه
دریغ کز بد ما هر بهار می گرید

بیا که طرح دگر باید این اسارت را
چنین که غربت ما زانتظار می گرید
(وگرنه غربت ما زانتظار می گرید)

سه‌شنبه، آبان ۰۹، ۱۳۹۱

فریاد-گیل آوایی

سی اکتبر2012

خشم می بافم
هق هقِ توفانی که بر ما گذشت
خاک
خون می گرید سوکِ اینهمه بیداد
الله
به کدام آیه ایران بخون نازل شد!؟
که بی قواره شبانی توهم 1400 ساله را
امروز معنایی دوباره تفسیر می کنند
شاید بگویی
ما که ویرانی همه تاریخ بر دوش کشیده ایم
این هم روش!
اما
حیرت خونبار این سالها را بگو
به کدام ویرانگی بگیرانم
که از دل آن همه به میدان آمدن
درو می کنیم!؟
ما که انسان ستوده ایم
امروز مسخ
درسلاخ خانۀ الله
گروه گروه
فوج فوج
سلاخی می شویم!
الله چه کینه ای ست با ما
کاین جانیانِ جهل و جنایت
برما
از پی قرنها
نازل کرده است!؟
آی
سرودهای سیاووشانِ خاک
هوار هر نفس آتش حریفانه ای ست
این گوی
این میدان
بجنگ تا بجنگیم!

پنجشنبه، آبان ۰۴، ۱۳۹۱

آواز دیلمان در یکی از گاهانِ نفسگیر- گیل آوایی

دوشنبه، آبان ۰۱، ۱۳۹۱

بجانِ باده که یادت شرار جانم بود - گیل آوایی

نیمه شب یکشنبه 21 اکتبر2012

بجانِ باده که یادت شرار جانم بود
تمام شور و شرر در غم نهانم بود

به مستی نام ترا  رِنگِ شور وا می گفت
در آن میانه غمت سایه دیدگانم بود

ز سوز " گریۀ لیلی[1]" هوار سر دادم
چنان که هق هقِ اشکی به دیلمانم[2] بود

سکوت شب زغمآوار من خیال درید
چو هر ستاره نگاهت بر آسمانم بود

چه زخمه های دلی پرده های شب زد راست
که واژه واژه به نامِ تو بر زبانم بود

نبودی با من وُ بودی چو هست وُ نیست، دریغ
چه شاهدی زتو با مستیِ شبانم بود!؟

پیاله سوک مرا سوز کامِ من می کرد
در آن دم از تو که آهِ غم از فغانم بود




[1] یکی از زیباترین قطعاتِ ویولن در مایه شور، اثر ماندگار زنده یاد اسداله ملک است.
[2] منظور آواز دیلمان است

یکشنبه، مهر ۳۰، ۱۳۹۱

باده بر لب، شهد لبهای تو ام آمد بیاد - گیل آوایی

اکتبر2012

باده بر لب، شهد لبهای تو ام آمد بیاد
دلنشین- آغوش شبهای تو ام آمد بیاد

عشوه بودت، رقص مستی های ناب
شورها با سرکشیهای تو ام آمد بیاد

یاد دستان تو آمد مرهم بی تابی ام
آه دانی آن نفسهای توام آمد بیاد!؟

گریه-سوزی، ساز دل شد، دور بودم دوردور
دل شکسته، دلبریهای تو ام آمد

شد سبو خالی، نیامد یاری از پیمانه، آه
با چنین سوکی شررهای تو ام آمد بیاد

دل غمین شد روزگارم بی تو بودن تلخ تلخ
وایِ من کان همریهای تو ام آمد بیاد

ای دریغا روزگار ما ندانستی، دریغ
اشک ریزان شور شبهای تو ام آید بیاد.

پنجشنبه، مهر ۲۷، ۱۳۹۱

پیاله بود و نبودی به بر، هوار شدم - گیل آوایی

اکتبر2012

پیاله بود و نبودی به بر، هوار شدم
بیاد چشم قشنگت چه بی قرار شدم

چنان زناز تو مستانه آه کشیدم آه
به سیل اشک فتادم شبانه زار شدم

ز دوری تو دلم زار زار می گریید
زگریه های دلم قصد انتحار شدم

هوای دیدن رویت مرا بسر زد وای
نبودی در برمن بغضِ انتظار شدم

به سوک خویش نشستم  از این همه بیداد
پیاله مُشت چنان خشمِ روزگار شدم

دلم گرفت از این های هایِ تنهایی
شبانه هق هقِ مستانه گریه-زار شدم

ندانی بی تو چه کردم، سبو سبو فریاد
به باده گفتم وُ گفتم، ترا هوار شدم

چهارشنبه، مهر ۲۶، ۱۳۹۱

به تنگ آمده ام از غمت نمی دانی - گیل آوایی

هفدهم اکتبر2012

به تنگ آمده ام از غمت نمی دانی
هزار حرفم از این غم یکی نمی خوانی

چه گویمت که چه ام داد از این همه بیداد
زپا فتاده منم در غم تو زندانی

شبان می زده بیتابیِ ترا دارم
چه سازم از غم دوریِ تو که جانانی

زباده یاری دگر بر نمی شود ای داد
هوار هق هقم از این خرابی، ویرانی

دلم گرفته بیادت نمی کنی یادم
دریغ مانده به ویرانه ام نمی مانی

زعشوه های تو دل کودکانه لجباز است
قرار چون شودم، مانده در پریشانی

بیا شبی تو به بغض شبانه دل بسپار
که بنگری چه شرارم، نه سر، نه سامانی

به لب رسید دگر جان اسیر یاد تو ام
خدای را که به جان آمدم نمی دانی

نه باده تاب غمت آورد نه آوایی
چه شد وفا که نه می خوانی ام، نه می رانی

شنبه، مهر ۲۲، ۱۳۹۱

ز ناز چشم تو شب با دلم چه ها می کرد - گیل آوایی

اکتبر2012
پیشنویس
ز ناز چشم تو شب با دلم چه ها می کرد
به هر پیاله چو آهی غمت هوا می کرد

هوای کوی تو در دل خیالها پر داد
چنانکه گویی زکویت ترا صدا می کرد

نبودی قهر ترا دل به ناله ها سر داد
چو اشک باده زچشمم چه گریه ها می کرد

به سوز و ساز دلم زخمه های غم می داد
زشور نغمه و دشتی خدا خدا می کرد

چنین هوای تو دل می دهد غمین آواز
اگر چه یاد توام مست بی هوا می کرد

وفای باده بنازم که تا سحر پا داد
زحالِ دلشده ام چشم تو صفا می کرد

عجیب نیست اگر شب بگوید از این راز
چو اشکِ دیده به راهم رُخَت وفا می کرد

تغزلی که بیاد تو کرد گیل آوایی
به هر پیاله چو نوشی، ترا صدا می کرد

در سکوت بی تو بودن، شب خیال تو چه ها کرد - گیل آوایی

سیزدهم اکتبر2012

 در سکوت بی تو بودن، شب خیال تو چه ها کرد
قصه های با تو بودن، دل سرود وُ گریه ها کرد

باده هم نقش نگاهت، جرعه جرعه از سبو ریخت
نقش چشمان تو با ما، گفت وُ مستی پرسه ها کرد

قصه های تلخ دوری، پرده های تار دل شد
سوز ساز دیده گویی، شور وُ حالِ زخمه ها کرد

در شب افشان گیسوت، حسرت ما سوی سو زد
چون ستاره اشک ما را، بر شمرد وُ دانه ها کرد

با تو بودن چون نسیمی، از تشِ یادِ تو می رفت
آتشِ جانسوز ما را، عشوه هایت شعله ها کرد

شب به سرخی می زد اما دل زکوی تو نیامد
خاکِ کوی تو بسر زد، دل زدوری شکوه ها کرد

آهِ تنهایی ما را، با سبو چشم تو می گفت
در سکوتی مست وُ تنها، گیل آوایی ناله ها کرد

( در تغزل با تو اما، گیل آوایی ناله ها کرد)

چهارشنبه، مهر ۱۹، ۱۳۹۱

ویدئویی بر روی ترانه " از آن شبی که برنگشتی" باصدای پروین و زنده یاد ایرج بسطامی


Parvin-Bastami-az an shabi ke barnagashti از آن شبی که برنگشتی-چروین - ایرج بسطامی
ین ویدئو بر روی ترانه بسیار زیبا و خاطره انگیزِ " از آن شبی که برنگشتی " با صدای پروین و بازخوانی ی زنده یاد ایرج بسطامی ساخته شده است
شناسه های بیشتراز جمله متن ترانه در هر دو اجرا، آمده است
پیشکش به دوستداران موسیقی اصیل ایرانی بویژه این ترانه
با مهر
گیل آوایی
نیمه شب چهارشنبه 10 اکتبر2012

شنبه، مهر ۰۸، ۱۳۹۱

کنون که خانه خرابیم، تو هم نمی مانی - گیل آوایی

کنون که خانه خرابیم، تو هم نمی مانی
شبان غمزدۀ ما دمی نمی خوانی

چه شد که غُصۀ ما را تو قِصه می دانی
سوار توسن مهری ولی نمی رانی

به آتشیم وُ بجان آمدیم از این بیداد
هزار غم به دل ما یکی نمی دانی

دریغ و درد که ویرانتر از اسیرانیم
چو شاهدی که فغانیم وُ داد نستانی

سبو تهی وُ پیاله به اشک می خواند
ازاین هوار دل ما تو هم گریزانی

به ترکتازی ویرانه خوش چه می داری
نه مرهمی به دل ما وُ نه تو درمانی

کجا شد آن همه مهر و وفا، هم آوایی
چرا به اشک نهی پا وُ ما به حیرانی

به روزگار سیه  دست یاری رسم وفاست
پیاله ای برسان تشنه گشته قربانی

نماند این سیهی شب به یاری می شکند
اگر بمانی به یاری سحر بگیرانی

جمعه، مهر ۰۷، ۱۳۹۱

غریب خویش و گریزان ز آشنای خودیم - گیل آوایی



غریب خویش و گریزان ز آشنای خودیم
گیل آوایی
هفتم مهرماه 1391/28سپتامبر2012

غریب خویش و گریزان ز آشنای خودیم
چنان شکسته زخود گشته ایم، فنای خودیم

چه ساده، گویِ کرامت به ناکسان دادیم
فغان خویش شدیم وُ به انحنای خودیم

خمیده قامتِ آن جنگلیم که سروش دار
تبر زجنگل خود کرده، ناله نای خودیم

زقاتلان خود اسطوره چون خدا کردیم
هنوز آفت خود گشته در سنای خودیم

چنین به آتش جهل و خرافه جان دادیم
چو عنتری به مقلد دنی دنای خودیم

شکوه مهر و اهورا به هیچ بشکستیم
زخود غریب وُ غریبانِ آشنای خودیم

کجا شدیم! به کجا می رویم!؟ چه می خواهیم!؟
به مرگلاخ خرافه چه گندِ نای[1] خودیم

کنون کز آتشِ جهل وُ خرافه می سوزیم
غریبِ خاک وطن گشته در ثنائ[2] خودیم


[1] ( بوی ماندگی)
[2] فرهنگ دهخدا>ستایش – حمد خدا

پنجشنبه، مهر ۰۶، ۱۳۹۱

چهارشنبه، مهر ۰۵، ۱۳۹۱

شش شعر نو - گیل آوایی - همراه با نوای تار در مایه بیات زند

یکشنبه، مهر ۰۲، ۱۳۹۱

روزی به بر گیرم ترا خواهم که شیدایت کنم - گیل آوایی

روزی به بر گیرم ترا خواهم که شیدایت کنم
با سِحرِ  این دلدادگی مستی زمینایت کنم

چون موج دریا بی امان آیم بسویت دل بران
همچون کرانه بی کران عشقانه غوغایت کنم

سوزم در آغوش تو چون شامی که فردا می شود
وز آتش دریایی ات مستانه فردایت کنم

روزی گر آغوشم دمی خورشید جانت گسترد
با بوسه های آتشین خواهم که  دریایت کنم

دیوانگی هایم ببین بی تو چه حالی می کنم
وای ار تُواَم باشی به بر در جانِ خود جایت کنم

خواهم که باحیرانی ام خورشید چشمان ترا
چون آتشی در بی کران نقشِ اهورایت کنم

باز آرم از اوجی چنان بر پهنۀ  حیرانی ام
با جنگل گیسوی تو برسینه  زیبایت کنم

آه از چنین دلدادگی باری برم آی وُ ببین
کز پوم تاک دل چنان غرق تماشایت کنم

مادران انتظار - گیل آوایی




آفتاب از چشمان تو بر می خیزد،
شبان ِ اینهمه اندوه 
شرمآگینه آب می شود.

و انتظار تو
زندگی را فوج فوج پرواز می دهد،
در آسمان خاورستانهای خاک
باری چنین
وطن
از دستان تو سبز است
مادر

گذر غریبیست
پا به پا
همراه
در تب و تاب حادثه
آنگاه هراس یک دنیا سکوت
دخمه های انفرادی و تابوت
تردید ماندن و شکست تاب می دهد،
مرهمِ زخمهای بی مرهمی.

آغوشت بستر نوازشیست،
چونان نُتِ آوای لالایی تو
در پرواز خیال
گاهان شکنجه
تنهایی محض
انفجار
پای دار
سر بدار

هستی و همسفری
راه مرگلاخ خاک، خاوران
چه شکوهیست در تو مادر
که خشماواهای همه ناروایی
به ترنمی توش می دهی
از سر گذراندن

باری چنین وطن
از دستان تو سبز است
مادر

شنبه، مهر ۰۱، ۱۳۹۱

گفته بودم بِکَنم دل که به دل غم بسر آید - گیل آوایی



گفته بودم بِکَنم دل که به دل غم بسر آید
آه، نه دل کندنم آید، نه دل از غم بدر آید

دیده خون می شود از بی گهیِ یادِ تو، اما
چه کنم با دلِ غمگین که زکویت خبر آید

دوش با یاد تو ام بوده غمآوارِ هواری
وایِ مستیِ من ازتو، زتو هر دم شرر آید

دل دیوانه ندارد بجز این خانه خرابی
شب تنهاییِ ما بین که نگاه تو بر آید

باده هم دلبری از نقشِ تودارد، تو ندانی
وایِ ویرانیِ بی تو دل ما را سمر آید

گو چه خواهی تو، خرابم من ازاین غمآباد
شب ویرانه چه دارد که به آهی سحر آید

به چنین خانه خرابی که تو دادی به دل من
چه کنم هر سفری، کوی تو ام در گذر آید

آه زین آتش غم، بی تو چه خوانم، که نبارم
هر کجا می نگرم باز رخت در نظر آید

دل بی دل شده ام جز رۀ دلدار نداند
وایِ از یاد تو، نامت به لبم چون شکر آید

دل شکستن زتو شد، قصۀ آن آینه، سنگی
که زهر تکه شب من، شرری از تو درآید


سپتامبر2012

دوشنبه، شهریور ۲۷، ۱۳۹۱

یاد تو - گیل آوایی




طوفانِ یاد توست!،
یا
بیدادِ این همه! دلتنگی،
وای
که خانه خرابِ بی تو بودنم هنوز!
می آیی وُ وسوسه می زایی،
درگاهانِ بی گاهی که روزگار
هیچگاه چنین بی دریغ نبود، گیراندن!،
به آهی که نبودنِ ترا  به هر نفس هوار می کشم!
و تو نقش می زنی بی خیال
دیوانه ای ترا
هر بام و شام
مات
به حیرانی می شمارد
هستی
نیستی
باشی
نباشی
و چنین است
لی لی کنانِ کودک خیال وُ کوهِ تردیدهای بودن نبودن!
آه از این کودکی ی خیال وُ انبوهی ی یک کوه! ویرانگی!
.
همین!

جمعه، شهریور ۲۴، ۱۳۹۱

خشم دریا بود در من لیک دریا رام کرد - گیل آوایی


سیزده سپتامبر2012
خشم دریا بود در من لیک دریا رام کرد
با نسیم دلفریبش اشکِ من در جام کرد

گه چنان مستانه خشمامُشت بر دریا زدم
گه چنان شد ماجرای گور با بهرام کرد!

گامهایم را به موج خویش همراهی نمود
دل پریشان بود وُ دریا دل چنین آرام کرد

دل به آرامی به نجوایش سپردم مستِ یاد
همنوایی کرد با هر موج کو در گام کرد!

اشکها را بر شمردم شوریِ دریا به شور
دانه دانه چکه چکه اشکها را دام کرد

نقشِ سحرِ انگیز آتش زد کرانها تا کران
عشقبازانه چنان بودش که دل همگام کرد

کوه غم بر شانه لیکن ماتِ با رقص خیال
گفت با آواز موج وُ دل به یاری خام کرد

چهارشنبه، شهریور ۲۲، ۱۳۹۱

بازخوانیِ چند شعرِنو -گیل آوایی