یکشنبه، بهمن ۱۵، ۱۳۹۶

تنهایی - گیل آوایی



بی صدا در سکوت خویش
می خوانم با خود
همچون ساز خاموشی بر طاقچه ی اتاقی متروک
نقش می زند سایه روشن یادهای دور
گاه شوقِ غریبی به دلم چنگ می زند
همچون پرنده ای بازیگوش
همچون گیسوی شالی
پریشان به دست باد
دلم می گیرد
می گیرد
هنگام
نیستم
نیستی
نیست
نیستیم
نیستید
نیستند!

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر